Twee Amerikanen en één Belg... 24 Nov 2013

Na twee maanden in China vonden we het tijd om nog eens op trip te gaan. Het eerste plan was met iedereen naar Yunnan te gaan. Uiteindelijk zouden enkel de jongens en ik nog naar Yunnan gaan. Toen we het hele kostenplaatje bijeen rekende haakte zowel ik als Jesse en Francisco af. Lawrence vertrok uiteindelijk alleen naar Yunnan. 

Omdat we toch eventjes van de campus en Guangzhou weg wilde, trokken Jesse, Francisco en ik naar Zhaoqing en Shaoguan. Twee stadjes gelegen in de provincie Guangdong, op enkele uurtjes treinen vanuit Guangzhou.

Na 47minuten vertraging, 2u30min treinen en een Chinees rijker kwamen we aan in Zhaoqing. De chinees die we ondertussen hadden ontmoet, zorgde ervoor dat we aan ons hostel geraakte. Helemaal onder de indruk van het minderontwikkelde chinagedeelte kwamen we aan aan het hostel. Super vriendelijke mensen die hun best deden om Engels te praten. Na onze spullen te gedropt te hebben begon de zoektock naar een Ninjapants (soort broek) voor Francisco. Meneer had het in zijn hoofd gehaald dat hem dat wilde, dus gingen we in gezelschap van onze chinees naar het centrum. Na enkele uren, een KFC maaltijd en veel regen kwamen we een broek tegen dat er op trok. Wat een opluchting dat we die broek zo snel hadden gevonden, want Francisco is zoals Tjarda als ze iets wilt en het niet direct vind. Niet aan te raden dus. Volgende doel: piercingshop vinden voor Jesse. Jesse wilt al weken een neuspiercing, maar zowel in Guangzhou en Shenzhen hadden we het niet gevonden dat voldeed aan de eisen (hygiëne,...). Van de ene tattooshop naar de andere, niemand van de eigenaars spreekt engels. En het wijzen naar mijn neuspiercing en dan naar Jesse zijn neus werkt ook niet. En net op het moment dat je uwe volgchinees nodig hebt, komt ge erachter dat ze er niet meer is. En we vonden ze ook niet meer terug. Uiteindelijk vonden we een plaats waar ze piercingjuwelen en gesteriliseerde naalden hadden. Het juiste juweel voor Jesse hadden ze niet, maar hij dacht ja dan neem ik de naald al mee en zet ik de piercing zelf. We kochten de naald en een navelpiercing voor maar 30yuan (€3,75). Spotgoedkoop dus.

Na een warme chocomelk was het tijd voor onze avondwandeling. We doolde nog een beetje rond in de straten van Zhaoqing en opeens kwamen we een naakte man tegen. Die vond het zo fijn van helemaal bloot in de regen te lopen. Geen enkele chinees dat daar raar van op keek en ook de politie die geen actie ondernam. Naakt rondlopen in China is dus oké en niet verboden. 

Na een heerlijke nacht op een ultrazachte matras bij zeker niet protlatende chinezen (mis de ironie vooral niet) was het tijd voor een bezoek aan de Dinghu berg. Na een busrit, waarbij we 6 haltes te laat waren afgestapt, een busrit terug en een wandeling van 15min kwamen we aan bij de Dinghu berg. We hadden ons zo goed voorbereid dat we niet wisten dat de berg in een natuurpark lag. Nuja dat was dus betalen voor een berg te bezoeken. Allen geluk kregen we studentenkorting. Dit kostte ons wel een telefoontje naar een chinese vriendin, want op school vonden ze het precies niet nodig van een foto op onze studentenkaart te zetten. Terwijl dat hier in China wel nodig is als bewijs dat je student bent. 

Aan de inkom zagen we dat je een golfkarretje kon huren. Maar zo stoer als we waren vonden we dat niet nodig en besloten we maar het hele park te wandelen. Na 45min bergop wandelen hadden we daar uiteraard al spijt van. De chinees met zijn golfkarretje dat ons meenam zijn we nog steeds dankbaar. Het was tijd om terug op adem te komen en al rijdend te genieten van het prachtige uitzicht. De rest van de dag omringde we ons met mooie uitzichten en tempels. Mmmm zalig, om zo even weg te zijn uit de stad en van de natuur te genieten.