Vettig uureke... 24 Nov 2013

De hele trip met Jesse en Francisco is begonnen met wat ik als grapje zei. Nadat we de kosten van de reis naar Yunnan hadden uitgerekend en het teveel vonden, zei ik voor te lachen "Laten we anders met zijn drietjes de penismountain gaan bezoeken". Ik had ergens op het internet gelezen dat er niet zo ver van hier een berg was in de vorm van een penis. Niet veel later begonnen we onze trip naar de penismountain te plannen. Enerzijds een vreemde gedachte van met twee jongens de penismountain te gaan bezoeken. Maar anderzijds ook echt typisch Tjarda van de penismountain te gaan bezoeken. 

De tweede fase van onze trip was een bezoek aan Shaoguan. Daar bevond zich namelijk de penismountain. We kwamen er ook achter dat in hetzelfde natuurpark 'Danxia' ook een vrouwelijke versie was. De jongens vonden het een ideaal plan: de penis voor Tjarda en de vagina voor Jesse en Francisco. Om van Zhaoqing naar Danxia te gaan, moesten we 4u30 met de trein reizen en 1 uur met de bus. Het was al laat toen we in het verlaten park onze weg zochten naar onze hostel. Maar dat vonden we niet erg, wa hadden immers redelijk veel over voor deze bergen te zien. Na een lekkere maaltijd kropen we vroeg onder de wol. Nu sliepen we alle drie op eenzelfde kamer. Dit betekende voor de jongens de eerste kennismaking met slapende Tjarda. Mensen die al eens met mij een nacht in een kamer hebben geslapen weten dat ik een smakkend geluid maak als ik slaap. Dit probeer ik dan te combineren met praten en veel wroeten. Echt een plezier om met mij in een kamer te slapen. Allen geluk zijn het jongens en konden ze er nog mee lachen de volgende ochtend.

Met een nuchtere maag trokken we naar de penismountain. Door de stomme treinuren hadden we maar 6 uur om het park te zien. Ik wou zeker zijn dat ik de penismountain had gezien, dus dat was het begin. Al snel hadden we de berg gevonden. Het gevoel dat ik had, was hetzelfde als toen ik mannekepis voor het eerst zag. Het was niet het gehoopte 'wow'effect omdat het te klein was. De berg stond te ver en we geraakte er niet dichter. Ik was zo teleurgesteld dat ik zelfs geen foto van mij en de penismountain heb gemaakt. Dat vond ik niet de moeite waard. We besloten dan maar verder de andere bergen te beklimmen. Onderweg kwamen we ook nog de borstenberg tegen, al zagen we niet echt de vorm, maarja. Het prachtige uitzicht maakte de teleurstelling van de penis goed.

Na een warme melkthee en een wafelachtigeopgeroldepannenkoek was het tijd voor het mannelijke deel van de trip, het bezoek van de vagina. Nadat we de weg hadden gevraagd met ons heel beperkt chinees en gebarentaal, vonden we waar de vaginamountain lag. Vanaf een bepaald punt stonden er bordjes, dus was het gewoon volgen. Het eerste bordje zei dat het nog 1800m was tot de vaginamountain. Omdat Jesse en Francisco geen benul hadden van hoe ver 1800m nu eigenlijk was, zei ik als we door stappen is dat een goei 20minuten. Een uur en half later arriveerden we pas aan de berg. Wat bleek, dat het 1800m trappen waren. Trappen omhoog en dan weer omlaag en dan weer omhoog en dan weer omlaag en dan weer omhoog en dan weer omlaag. De hoeveelheid trappen omhoog lag wel altijd een pak hoger dan de hoeveelheid trappen omlaag. Ja een goede training zeker. Dit leidde ook wel tot grapjes en opmerkingen over vagina's. Degene dat ik heb onthouden en zeker niet ga vergeten was: Tjarda, ziet ge nu hoeveel moeite dat wij moeten doen om bij een vagina te geraken en hoe makkelijk het is om bij een penis te komen. Mijn reactie: ik word nooit lesbisch.

Toen we bij de vagina aankwamen, zagen we de vagina niet eens staan. Jeps we deden kms trappen voor een een klein speeltje in een rots. Maar we vonden het al meer de moeite om ermee op de foto te gaan. Een van de reden was ook, dat we er echt vlak voor stonden op 1m afstand. We zagen chinezen van een andere kant aankomen bij de berg, zij zagen er minder vermoeid uit als wij. Dus besloten we maar langs daar te gaan voor terug te gaan. Dat was weer een geniaal plan van Tjarda. Natuurlijk waren ze minder vermoeid, het waren trappen naar beneden voor naar de vagina te gaan. Dit betekend dus, dat wij weer trappen omhoog hadden. Weer km's trappen omhoog. Onderweg werden we tegen gehouden door twee chineesjes, die met ons op de foto wilde. De ideale moment, niet waar. Lekker bezweet, knalrood op de foto.

Na de tocht waren we zo blij dat we nog een uur op de bus moesten zitten naar het station. Konden we alledrie eventjes een dutje doen voor we aan de chinese treinrit begonnen. En typisch amerikaans, vonden ze het tijd voor KFC. Op zich had ik er niet zoveel problemen mee aangezien ik die dag maar 2 wafelachtigeopgeroldepannenkoeken had gegeten. Daarna verkende we nog eventjes de straten van Shaoguan. Mijn indruk is dat het een zeer arme stad is. Vuil en vervallen. Een heel contrast met de grootsteden zoals Guangzhou. 

Treinvertragingen kennen ze niet alleen in België. Deze keer had onze trein een vertraging van 1u30min. Dit kwamen we uiteraard pas te weten toen we dachten dat het echt wel tijd was om op de trein te gaan omdat we hem anders zouden missen. Jeps daar zaten we dan alledrie doodop te wachten in het verlaten station van Shaoguan.