Jetlag is zoiets niet leuk... 10 Sep 2013

Het is weer al enkele dagen geleden dat ik nog iets postte. Het is ondertussen al dag 12 in China.

Vorige week donderdagavond trokken we met 2 amerikanen (Jesse en Francisco), 1 brit (Lawrence) en 1 Chinees (Franco) naar de Red wall. Het was er ladies night, per 3 meisjes kregen we een gratis fles rode wijn en fruit. Dat zagen we alle wel zitten. We hoopten op wat goede muziek. Helaas bleef het bij hopen. De muziek was echt niet top. Jesse noemde het 'Babymakingmusic'. Telkens als we nu ergens minder goede muziek horen, zeggen we ja dat is nu echt babymakingmusic. Weer een nieuw begrip geintroduceerd in de internationale groep.

Andere woorden zoals lekkelekke en neuken in de keuken hebben al hun intrede genomen in de internationale groep. Deze bezorgden ons al enkele lachmomenten. Zeker neuken in de keuken.

Zaterdag (7 september) was het tijd voor een tripje Downtown. We hadden met Sunmeng afgesproken dat we om 8 uur zouden vertrekken op school. Hijzelf zou tijdens een van de metrohaltes opstappen. We spraken zo vroeg af om traditioneel te gaan ontbijten. Uiteraard moesten we dit eens gedaan hebben. Maar de mensen die me kennen, weten dat ik een ontzettend moeilijke eter ben. En nuja traditioneel chinees ontbijt is toch niet aan mij besteed. Veel te veel vlees voor in de ochtend. En ook, in de ochtend eet ik graag iets koud. En dat kwam er niet aan te pas. Geef mij dus maar een goei kom Smacks met koude melk.

Na het ontbijt trokken we naar de fotografiestraat. Sunmeng vertelde ons dat er straat was met enkel fotografie spullen. Toen we aankwamen waren we onder de indruk van alles wat we zagen. Het ene fotowinkeltje naast het andere. De etalages lagen vol met tweedehands camera's. Enkele vielen me direct op, maar toen ik het prijskaartje zag vond ik ze opeens al minder. Helaas pindakaas, maar geen chinese prijzen op oude tweedehandscamera's.

Op school hebben de eerste jaars nu ook militaire training. De chinezen zijn van gedachte dat eerste jaars zo'n training nodig hebben na de middelbare school. Ze zijn tijdens de vakantie te lui geworden om aan de universiteit te studeren. 3 keer per dag verzamelen ze op de basketbalvelden, daar groeperen ze zich, zeggen ze verscheidene keren iets in het chinees en zijn dan weg. Niet de meest ideale wekker als je kan uitslapen.

Vandaag was het tijd voor les 3. We moesten ons projectvoorstel doen. Nadat Sunmeng alles vertaald had, trokken we met de leraar en enkele chinezen naar de oude militaire school. Daar zagen we de oude school dat nu gedeeltelijk als museum wordt gebruikt. Ook waren we getuigen van een nog strenge drilactie dan op onze school. Zelfs kleine kindjes, van rond 8 jaar werden er al gedrilt. Als je het mij vraagt, hebben de chinezen een bepaalde fascinatie voor drillen en het militaire gebeuren.

Zoals boven al vermeld, is het chineze eten niet echt naar mijn tand. Allen geluk is er een beetje verderop, een pizzahut. Pizza margharita kennen ze niet, dus nemen we maar een pepperoni en halen we het vlees eraf. Ik ben ook zo blij dat de appelen en brocoli hier smaken zoals in België. Dan heb ik toch enkele voedingsbronnen voor het halen van mijn vitaminen. Want geloof me, hier een paar dagen zonder vitamienen en je ligt halfdood in u bed. Toch zeker ik.

De jetlag is stilletjes aan aan het weg gaan. Op tijd gaan slapen en op tijd opstaan is niet moeilijk, dat slapen op zich wel. Vaak duurt het uren voor ik in slaap lig. Maarja dat betert wel met de tijd.