Het leven gaat zijn gangetje... 23 Oct 2013

Het is weeral een tijdje geleden sinds mijn laatste blogbericht. Het leven gaat hier zijn gewone gangetje, nuja voor is het ondertussen al heel gewoon. Mijn dagdagelijkse praktijk bestaat eruit op te staan, me klaar te maken, naar de les gaan, lunchen, voor school werken, avondeten eten met stokjes, filmpje zien, slapen. Zo ziet er een doorsnee dag hier uit. Uiteraard doe ik hier ook nog andere dingen. Vorige week ben ik met Nano en Valentina naar Downtown geweest voor hun films te ontwikkelen. Weer een nieuwe metro-ervaring. Het uurtje dat we moeten wachten, hebben we opgevuld met het eten van een chocoladebroodje. Mijn eerste chocoladebroodje sinds dat ik hier ben, mmmm dat was superlekker. 

Vorige week zijn ook de Free line skates van Valentina aangekomen. Free line skates zijn 2 plaatje met daar wieltjes op, voor elk voet 1 skate. Echt super moeilijk. Met zijn alle hebben we ons uren bezig gehouden met het uitzoeken en uittesten van hoe je het nu juist deed. Na een tijdje kon Jesse het toch al een beetje. Maar nog niemand van ons kan het zoals het hoort. We hebben nu wel contact gelegd met iemand op de campus dat het SUPER goed kan. Zijn Engels is wel heel gebrekkig maarja, ik ben benieuwd of iemand het daarna zal kunnen.

Zes dagen geleden is ook Bert toegekomen. Sunmeng, Ben, Joan en ik trokken naar de luchthaven om hem op te pikken. En net zoals de echte, stonden we hem op te wachten met een naambordje. Hoe moest maar vergeten zijn hoe we der uitzagen he. Vervolgens zijn we gezellig iets gaan eten bij de Chinees. De volgende dag was het besprekingen tijd, een iets minder fijn moment maar wel een moment waarna ik snakte. Eindelijk zou er een einde komen aan mijn hele verzameling van foto's. Eindelijk het einde van mijn horizontaal lijn naar de zoekttocht  van wat ik precies wil vertellen. De dag sloten we af met een feestje op de foto-afdeling. Het idee van het feestje was eten, zowel Chinees als Westers eten. In België ben ik echt geen fan van pesto, maar nu smaakte de penne met pesto toch hoor. Waar China al niet goed voor is. 

Bert besloot ons ook een avondje mee uit eten te nemen. Na een helse taxirit kwamen we aan in een chique restaurant. Via wandelwegen, die ons lieten denken aan een pornostudio ofzo, werden we gebracht naar onze eetkamer. Hier in China is het vaak de gewoonte dat iedereen een eigen kamer heeft om te dineren. We vulden onze buikjes met het heerlijke eten, het was wel veel maar super lekker. Met zijn alle hebben we ook voor het eerst kippenpootjes gegeten (chickenfeet). Na het avondmaal, zijn we afgezakt naar een KTV kamertje. KTV is hier de benaming voor karaoke. Daar mochten we met zijn alle genieten van Nano's mooie stem (niet ironisch bedoeld). Uiteraard zette we zelf onze keel ook open. 

Eind deze week hebben we een tripje naar Shenzhen gepland. We trekken samen met Sunmeng, Lawrence en Jesse naar de opening van Bert zijn exopsitie en zijn lezing. Uiteraard volgt over de trip ook een blogbericht.