Mwahaha... 02 Nov 2013

Vorige week was het zover, de trip naar Shenzhen. Zondagochtend vertrokken we samen met de nog dronken Jesse en Lawrence naar Shenzhen. De jongens dachten dat ze het aankonden van de avond voor vertrek nog te gaan feesten en dan de volgende dag fris om 9u30 klaar te staan. Met het nodige deurgeklop van ons, stonden ze klaar om 9u30, echt fris waren ze niet. Hun nog dronken zijn bezorgde ons wel enkele leuke momenten. Zoals een dansende en dan slapende Jesse in het metrostation. De chinezen kijken hier al heel hard naar ons, maar nu hadden we eens zovee aandacht. Hadden we een pet gehad, hadden we die zeker gelegd voor geld. In een attractiepark moet je immers ook de attracties betalen.

Shenzhen was ongeveer 2uur en 30 minuten reizen vanaf het eiland. Niet zo heel lang dus. Eens aangekomen wandelde we met een bang hartje naar ons hostel, chinezen en hygiëne gaat niet zo goed samen. Maar onze kamer viel reuze mee. Super proper, super groot met zelfs een eigen badkamer. Enja ook een normale toilet, wat een opluchting.

De lezing van Bert was diezelfde dag. Een lezing ziet er hier toch wel wat anders uit, het gaat er minder spontaan aan toe. Bert las een tekst voor in het Engels en een Chinees meisje vertaalde het dan naar het Chinees. Blijkbaar was de vertaling echt niet goed. Traditiegewijs trokken we na de lezing naar een bar voor een lekker drankje. Vervolgens een diner, om dan weer over te schakelen op een frisse pijiu (pissewaterbier). De avond sloten we af in een club met een verjaardagsfeestje voor Lawrence.

Na een slaapje, trok ik samen met Jesse, Lawrence en Francisco de stad in. Opzoek naar een piercingshop voor Jesse. Op het internet hadden we er een gevonden, we gingen deze dus zoeken in een van de gigantische gebouwen in de straat. In de winkelstraat zagen we plots een vrouw met een blad met tattooages staan. We vroegen haar of ze ook piercings plaatsten. Uiteraard sprak ze alleen maar Chinees, dus volgde we haar maar naar de tattooshop. Ze nam ons mee naar een donkerwinkeltje, gelegen onderaan in het gebouw. Daar legde we met het nodige gewijs en gebarentaal uit dat Jesse een neuspiercing wilde. Waarop de 'baas' een blekkendoosje bovenhield met een tang en een naald. Na wat verbazende blikken naar elkaar besloten dat het verantwoorder was het zelf te doen dan door die man. Nu we toch in de winkelstraat waren, gingen we wat rondkuieren. Onderweg kwamen we een dansende bbqbakker tegen. Mmmm lekker zo'n kebabstickje met wat chinees zweet.

In de avond was het tijd voor de formele gelegenheden. We waren namelijk allemaal uitgenodigd op de VIP opening van de tentoonstelling. Daarna volgde er de gewone openingen met drankjes en hapjes. Dit vonden onze chineze leerkrachten ook weer het ideale moment om foto's te maken. Hup we zullen dan maar poseren he. Ook was het handjesschut tijd, we ontmoette namelijk de consul van België. Vervolgens werden we door het consulaat getrakteerd op een heerlijk diner. Het lammetje en de scampi's gingen vlot naar binnen. Traditiegetrouw sloten we de avond af in een bar. Geen wonder dat de lijst met Bert zolang wordt.

Dinsdag trokken we terug naar Guangzhou. Tijdens de treinreis hielden Bert en ik ons bezig met een biljart spelletje. Jos vs Mose. Uiteraard won de Jos. Lang leve het bestaan van het gigantisch spel.

In de avond was het Halloween feestje op school. Zo creatief als ik ben, droeg ik enkel een masquerade masker. Dit maakte dat we zeker tijd genoeg hadden om Francisco om te toveren in een skelet. Met drie hebben we een uur en half bezig geweest met het beschilderen van zijn gezicht. Het resultaat mag er dan ook wel wezen. Zijn skelettenhoofd leidde er toe dat hij heel de avond op de foto moest. Ook het feestje betekende voor mij een hele avond op de foto gaan. Random Chinezen die komen vragen of ze op de foto mogen en ook ineens je WeChat (zoiets als facebook) mogen. HAPPY HALLOWEEN voor iedereen (al ben ik wel 2 dagen te laat).

Bert is woensdagavond terug vertrokken richting België. Als goeie leerkracht verwende hij ons nog met een lekker stuk cote d'or chocolade. Dankjewel Bert!! Ook bedankt om met uit mijn fotografische knoop te halen. Ik heb echt veel aan je bezoek gehad.